dinsdag 17 februari 2015

Drieëndertigduizend

risotto met appel, gorgonzola en walnoot


Drieëndertigduizend. Met zovelen zijn we aan de vooravond van "Dagen Zonder Vlees". Drieëndertigduizend mensen die net als ik gaan proberen om niet elke van de komende 40 dagen vlees te eten. Vanavond heb ik alvast afscheid genomen in stijl. Vol-au-vent, klaargemaakt door ons mama én de dochter. Het was heerlijk.

Maar vanaf morgen wordt het dus menens. Voor mezelf wordt het niet zo moeilijk om behoorlijk wat dagen geen vlees te eten, zolang ik mijn curryworst bij de frietjes niet hoef te laten. Maar hey, zit er überhaupt vlees in een curryworst?

Voor mijnheer Tijdvoorietsanders en mezelf heb ik weinig genade. Wij zullen om de andere dag vegetarisch eten. Het wordt wat oppassen met de lunch, meestal neem ik restjes van de dag voordien mee naar het werk. Dat kan nog steeds, alleen moet ik er nu voor waken dat ik niet per ongeluk een vleesgerecht meeneem op vleesloze dagen. Voorts verwacht ik weinig problemen, al vermoed ik wel dat mijnheer Tijdvoorietsanders 's middags al wel eens zal durven te zondigen.

Voor de kinderen zullen we minder streng zijn. Ik verwacht van hen wel dat ze de warme vegetarische maaltijd met ons mee-eten, maar op hun boterhammetjes naar school mag er gerust een vleesje. Àls ze dat absoluut zelf willen. Bovendien eten ze een paar keer per week bij mijn ouders, waar er wel nog vlees gegeten zal worden. Heel veel vleesloze dagen blijven er zo voor hen niet over. Hopelijk wel genoeg om te beseffen waarom we dit doen, maar dat lijken ze wel min of meer door te hebben.

Om de andere dag zal ik dus een verrassend vegetarisch gerecht op tafel moeten toveren. Er zijn al een paar favorieten in ons gezinskookboek, maar onvoldoende om het einde te halen.
We zijn al fan van:
- groentecurry's (al is de jongste niet zo zot van kokosmelk)
- chili's met alle soorten bonen (zolang we er maar tortilla's en zure room bij serveren)
- Jamie's risotto met appel, gorgonzola en walnoot (nooit gedacht dat dàt bij iedereen in de smaak zou vallen, maar hier is het een topper).

Maar we zullen dus op zoek moeten gaan naar meer. Bij EVA vond ik 40 gerechten waarvan ik er enkele zeker wil uitproberen. Zoals de orechiette met broccoli en pijnboompitten of de risotto met knolselder en paddestoelen.

Ik probeer jullie de komende weken op de hoogte te houden van de vegetarische menu's die door de kinderen getest en goedgekeurd werden. Want als de kinderen het graag eten, wat houdt ons volwassenen dan nog tegen om mee te doen?



Geen opmerkingen:

Een reactie posten