zondag 26 juli 2015

Content


Een maand zonder plastic afval, dat roept om een bezoekje aan Content, de eerste verpakkingsarme winkel in Leuven. Content is meer dan een kruidenierszaak: je kan er droge voedingswaren kopen, maar er is ook een mooie selectie biobieren en -fruitsap, je vindt er natuurlijke poetsproducten, zuivel en groenten en fruit. Alles is zo lokaal mogelijk geproduceerd. Je zit bij Content ook goed voor een hapje en drankje. Een mooi initiatief, en toch was het nog maar de derde keer dat ik er heen ging.

De eerste keer dat ik bij deze winkel binnenstapte was op uitnodiging van Koppen. De reportage die toen gemaakt werd kan je hier nog een keer bekijken. Nadien ging ik nog eens terug, maar voorlopig slaag ik er niet in om regelmaat te vinden in mijn shoppingavonturen bij Content. We wonen een twintigtal minuten van Leuven vandaan, te ver om eventjes over en weer te rijden voor wat pasta of muesli. Content zou dus een gewoonte moeten worden, één keer per maand zou ik in ons drukke leven toch tijd moeten vinden voor een uitstap naar een van de sympathiekste winkeltjes in de streek.

Want gezellig is het er. Als ik de deur open duw moet ik steevast aan de kruidenier uit Jip en Janneke denken. Met dat verschil dat je hier zelf alles mag uitkiezen en in een mooi rieten mandje kan stoppen. Aangezien er niet aan verpakkingen gedaan wordt, kan je deze best van thuis meebrengen - al kan je er ook wel glazen potten kopen. Het principe is simpel, je neemt je pot of bakje, weegt deze op de weegschaal, plakt de sticker op je pot die aangeeft hoe zwaar deze is en je kan beginnen vullen. Er is een hele muur vol dispensers, van pasta over noten tot cornflakes.


Dit is meteen het leukste aan deze winkel, je mag je potjes zelf vullen. Ik vind het fijn om zo'n hendel naar beneden te drukken en de hazelnootjes in mijn pot te zien vallen. Doe wel voorzichtig, of de hele vloer ligt vol met jouw favoriete etenswaar. Niet bepaald het idee achter Content, de gedachte hier is dat je door zelf te beslissen hoeveel je meeneemt, je ook minder zal weggooien. Anders dan de voorverpakte producten in de supermarkt, waar je weinig keus hebt. Voor mij is Content een verademing, het is er bijzonder rustig, je kan op je gemak rondkijken en je wordt vriendelijk verder geholpen als je dat wenst. Toen wij er waren mochten we ook gratis restjes meenemen, helemaal Tijdvoorietsanders!

Content lijkt duurder dan de gewone supermarkt, maar omdat ik er enkel koop wat ik nodig hebt valt de rekening best mee. Ik kwam er voorlopig weinig andere klanten tegen, en hoop dan ook dat het Content lukt om het hoofd boven water te houden. De boodschap die ze uitdragen zou niet bijzonder mogen zijn, maar is het dat vooralsnog wel.

Voor alle duidelijkheid: Tijdvoorietsanders wordt niet gesponsord, daarvoor is deze blog veel te bescheiden.  Content was niet op de hoogte van ons bezoek, en wist ook niets van onze plannen om er een blogpost over te schrijven. De meningen in dit artikel zijn die van mevrouw Tijdvoorietsanders, en van niemand anders.

zondag 12 juli 2015

"Dat hoeft niet in een zakje hoor" x 20



Ziehier het resultaat van een blitzbezoek aan de wekelijkse markt. Geen enkele wegwerp-plastic verpakking te zien! Ik ben best trots op mezelf. Ik val namelijk niet zo graag op. En dat doe je natuurlijk wel als je je eigen potjes bovenhaalt. Gelukkig was er niet zo heel veel volk op de markt, het weer was er niet naar en kon ik vrij discreet mijn vraag stellen: "mag het in mijn eigen potjes, alstublieft?". Elke marktkramer accepteerde zonder morren. De vrouw aan het kersenkraam riep vrolijk "ah, iemand die aan het milieu denkt, sè" en de zuiderse olijvenman was oprecht gelukkig met mijn eigen verpakkingen. Zo, de kop is er af. Volgende week ga ik met veel minder schroom terug!

Tot nog toe gaat het best goed, plasticvrij leven. Maar het blijft opletten geblazen. Voor je het weet hebben ze alweer een zakje in je handen geduwd. Ik heb ondertussen wel al een sensor ontwikkeld, van zodra de winkelier zich wegdraait of bukt, zeg ik duidelijk verstaanbaar "dat hoeft niet in een zakje hoor." Heel soms blijken ze niet naar een zakje op zoek te zijn, en dan is mijn opmerking een beetje gênant. Maar doorgaans heb ik het bij het rechte eind en staan ze daar met het bewuste plastic te wriemelen in hun handen. En knikken ze eens niet-begrijpend als ik er verontschuldigend "ik heb mijn eigen zakje bij" aan toevoeg.

Ondanks de positieve winkelervaringen zullen we de maand toch niet plasticvrij beëindigen. Daar zijn verschillende redenen voor:

- Tijdschriften: we zijn geabonneerd op verschillende tijdschriften. Die zitten steeds netjes verpakt in plastic. Maar waarom eigenlijk? Kranten zitten toch ook gewoon los in de bus? En als ze dan per se verpakt moeten worden, waarom dan niet in recycleerbaar materiaal? Ik stuur de uitgevers van de bewuste bladen een mail en laat jullie de antwoorden weten. Het recycleerbaar omhulsel dat rond sommige tijdschriften zit, heb ik van de week overigens voor het eerst op de composthoop gedaan, bij wijze van experiment. Ik vind het namelijk moeilijk te geloven dat het echt vergaat. Ook daarover later meer.
- Snoep en geschenkjes: kinderen krijgen tegenwoordig in zowat elke winkel een snoepje of ballon cadeau. Ik vind het moeilijk om hier tegenin te gaan. Plasticvrij door het leven proberen te gaan is namelijk mijn keuze, en niet die van hen. Zolang het eerder een geschenkje is dan een verkooptruc, laat ik het maar gebeuren, maar nee, wij komen niet vaker naar jouw winkel als je dierenstickers cadeau geeft (enfin cadeau, als ik voldoende geld uitgeef om stickers te ontvangen).
- Tijdgebrek: dat we deze maand veel minder afval verzameld zullen hebben, komt natuurlijk door de uitdaging, maar ook door de vakantie. We zijn wat vaker thuis en hebben dus meer tijd om na te denken over onze boodschappen en over de verschillende etappes die we moeten afleggen voor die boodschappen. Want alles in één en dezelfde supermarkt kopen is er niet meer bij. Ik combineer de markt, de slager en de bakker voor de verse producten. Water komt van de kraan en fruitsap van de wereldwinkel. Voor droge voeding hoop ik snel nog eens langs te kunnen gaan bij Content, de verpakkingsloze winkel in Leuven. En om te anticiperen op drukkere tijden heb ik wat gerommeld en zo twee bakken gevuld: eentje met herbruikbare zakken en eentje met glazen potten. Hoeven we toch al niet te zoeken vooraleer we op pad gaan. Bovendien heb ik in mijn auto steeds zakjes en een plooibare bak staan. Voor onverwachte aankopen.

Mocht je denken dat er op de foto wel bijzonder weinig etenswaren staan, dan heb je gelijk! Ik was de dag ervoor naar de slager geweest, maar de moestuin doet het ook goed! Voorlopig kopen we dus amper groenten, maar kijken we 's ochtends gewoon wat er eetklaar is. En daar word ik nu gelukkig van zie.

woensdag 1 juli 2015

Koken in het wild



Twee weken geleden deed ik iets bijzonders. Aan de oevers van de Dijle organiseerde Groenloof samen met Empty the Fridge 'koken in het wild'. Het opzet: kom naar de wei, breng de restjes uit je koelkast en voorraadkast mee en we koken er samen een verrassend menu mee.

Ik was aanvankelijk wat argwanend, want wat zouden de anderen meebrengen? En werd dat geen geitenwollensokkengedoe? En vooral, zou het wel lekker zijn?

Zelf nam ik een broccolistam, aspergesteeltjes, een verse sla en een handvol kruiden uit de tuin mee. Dat vond ik al experimenteel genoeg. Eens aangekomen werd ik meteen gerustgesteld. Iedereen had zijn best gedaan om de mooiste en lekkerste dingen mee te brengen, niet echt het opzet van de namiddag, maar niemand wilde uiteraard de stempel van 'verlepte overschotmeebrenger' opgeplakt krijgen.

Het werd een aangename namiddag waarop we risotto met asperges maakten, panzanella, vlierbloesembeignets, en nog zo veel meer... Er was geuze met wilde gist, biologische wijn, zelfgemaakte ijsthee en rabarberlimonade. Meer moest dat niet zijn...