zondag 6 november 2016

Hoe overleef je de combinatie werk en gezin?



In het voorjaar nam ik een bijzonder intelligente beslissing.
Omdat mijnheer Tijdvoorietsanders een heel drukke werkzomer tegemoet keek, en omdat ik zelf wat gas terug wilde nemen, besloot ik drie maanden tijdskrediet te nemen. In augustus zou er tijd zijn voor de kinderen, in september en oktober voor mezelf. Dat was het plan, en het bleek een superstrak plan te zijn.
Helaas is het nu november en moet ik morgen gewoon opnieuw aan het werk. Ik heb in die drie maanden heel wat geleerd, zoveel dat ik binnenkort graag een blogbericht wil wijden aan de geneugten van het tijdskrediet. Vandaag zie ik dat nog even niet zitten, we zijn net iets te druk bezig met het voorbereiden op wat komt. Hoe wil ik dat aanpakken?

  1. Op zondag en op woensdag wordt er voortaan vollen bak gekookt. Dat wil zeggen dat ik niet alleen het diner van vandaag bereid, maar meteen ook al voorbereidingen tref voor morgen en overmorgen. Vooruitkoken dus, om het met de woorden van Jonge sla te zeggen. Zo aten we vanavond bloemkool maar blancheerde ik meteen ook al de worteltjes voor dinsdag een roerde ondertussen in de soep. Ik flanste een pittig slaatje in mekaar voor de lunch van morgen en de overschotjes van de bloemkool gingen de diepvries in, om later op de week in een groentecurry te verwerken. Als dat niet efficiënt is!
  2. Er zijn klusjes voor iedereen! De kleinste Tijdvoorietsanders en ik zullen de extra weekenddag van komende week gebruiken om een heuse familieplanner in elkaar te knutselen. MaisonSlash zorgde voor de inspiratie.
    Ik liep al een tijdje met het idee rond om iedereen (behalve mezelf) wat meer verantwoordelijkheid te geven, omdat het huishouden hoofdzakelijk door mezelf gerund wordt. Begrijpelijk, ik was drie maanden thuis. Maar nu is het dus gedaan met achter iedereen zijn gat te lopen! Het gesprek over zakgeld dat we deze vakantie voerden op vraag van de twee oudste kinderen, werd bij mij dan ook enthousiast onthaald! Ah ja, wie helpt, verdient zakgeld, wie in de zetel blijft hangen niet. Eerlijk is eerlijk, niet? 
  3. Sporten is gezond. Eén goed voornemen is tijdens mijn drie maanden thuis-zijn niet gesneuveld: ik ging twee tot drie keer per week lopen, en op de andere dagen probeerde ik minstens een halfuur in de buitenlucht te zijn. Dat laatste volhouden wordt moeilijk, zo aan mijn Brussels bureautje, maar van mijn looproutine wijk ik niet meer af. Op woensdag en zondag wordt er gelopen. Punt. En op donderdag is er yoga. Drie momenten in de week die van mij zijn, en van mij moeten blijven. Anders loop ik mezelf voor ik het weet weer te hard voorbij. Af en toe heb ik het nodig om alleen te zijn met mijn gedachten. Tijdens het lopen vervagen ze en krijg ik nieuwe energie. De yoga zorgt er dan weer voor dat ik lenig blijf en me volledig kan ontspannen. Op geen enkele dag slaap ik beter dan op donderdagavond. Het wordt moeilijk om in stressmomenten deze afspraken niet af te zeggen, maar ik weet ondertussen hoe belangrijk ze voor me zijn. Ik hoop dat ik tijdens de lunchpauze overigens af en toe een luchtje kan gaan scheppen...


Hoe houden jullie alle ballen in de lucht? Gouden tips zijn zeker welkom! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten