woensdag 10 juni 2015

Je oogst wat je zaait



Tadaa! Hier is hij dan, mijn eerste oogst op het bord! Pasta met spinazie uit mijn eigen hof. Daar mag een mens al eens over stoefen, niet? Het moet gezegd, een totaal succes is de moestuin voorlopig niet. Van de rij spinazie die ik zaaide, kwamen maar twee plantjes piepen. Net voldoende voor een portie pasta met spinazie voor twee man... Dat komt er natuurlijk van als je zaad gebruikt dat al jaren ligt te verstoffen in de kast. Om de uitdaging voor de maand augustus ("eet uit je eigen moestuin") tot een goed eind te brengen, zal ik een tandje moeten bijsteken. Sla zal er voldoende zijn, en radijsjes doen het ook goed. De boontjes aarzelen nog en ik vrees dat ik de courgettes te laat gezaaid heb om ze in augustus te kunnen oogsten. Hopelijk komt alles goed en eten we niet de hele maand rauwkost...

Over het plan van de vorige maand ("laat een auto een maand aan de kant"), schreef ik voorlopig nog niets. De maand mei bleek enorm druk ten huize van Tijdvoorietsanders. Zowel meneer als mevrouw waren professioneel bijzonder in de weer. Veel avond- en weekendwerk ook, vaak op plaatsen waar je met het openbaar vervoer niet zo makkelijk komt. We hebben ons dus heel goed moeten organiseren om deze opdracht tot een goed einde te brengen. Nu ja, goed einde, we hebben de tweede auto toch 5 keer nodig gehad.

Zelf vind ik dat een bijzonder mooi resultaat, gezien onze drukke agenda's. Maar graag streef ik naar slechts één auto op de oprit. Dat wil in ons geval zeggen dat we ons nog beter zullen moeten voorbereiden.

  • Werken we allebei overdag, dan kunnen we best samen rijden. Geen te vroege of te late vergaderingen plannen dus, want meneer Tijdvoorietsanders moet een omweg maken om mij af te zetten of op te halen. 
  • Wie voor de kinderen zorgt, krijgt de auto. Dat we de tweede wagen toch 5 keer nodig hadden, bleek door de kinderen te komen. Ik hoor u al denken: "jaja, steek het maar op de kinderen, die kunnen zich hier toch niet verdedigen." Maar het is echt waar. De school van de twee jongsten ligt te ver om met de fiets te gaan (de oudste trekt gelukkig al wel zelf zijn plan), en ook de hobby's liggen niet op wandel- of fietsafstand. Iets waar we vroeger niet om maalden, maar wat nu toch een struikelblok bleek. Bij het kiezen van nieuwe hobby's zullen we hier zeker rekening mee houden (sorry jongste Tijdvoorietsanders). En eens op de middelbare school, kiezen we resoluut voor de fiets.
  • Wie 's avonds werkt, probeert te carpoolen. Al te vaak moeten we in onze job met verschillende mensen op dezelfde plaats zijn. Waarom zouden we dan niet carpoolen? Het heeft mijn lange autoritten in de maand mei in elk geval aangenamer gemaakt. Je moet het wel durven vragen natuurlijk.
  • Neem bus of trein. Ik was al langer fan van de busbaan die ons dorp met de hoofdstad verbindt. Heerlijk die file auto's naast je, terwijl je onderuitgezakt de krant kan lezen. En ja, ik moet nadien nog een kwartiertje te voet, maar ook dat is een voordeel, want ik kom volledig zen toe op het werk. Het grootste nadeel is dat je verschillende boodschappen zelden kan combineren als je de bus of trein neemt, omdat ze niet allemaal op dezelfde route liggen, maar opnieuw: met een betere organisatie hoeven al die tussenstops misschien niet meer.
Omdat bovenstaande punten ondertussen een gewoonte geworden zijn, trekken we deze uitdaging gewoon verder door. Het moet gezegd, het valt ons makkelijker om het openbaar vervoer 's ochtends vroeg te nemen als het al licht is, en ook de fiets gebruiken we veel sneller in de zomer dan in de donkere wintermaanden. Maar misschien zitten onze nieuwe gewoontes er tegen dan dik ingebakken?

Op de blog "Dagen zonder auto" kan je lezen hoe het een gezin met twee kinderen vergaat zonder auto. Voor mij voorlopig een utopie, maar het sterkt me wel in mijn overtuiging dat één auto toch meer dan voldoende moet zijn per gezin. Ik heb wat meer moeten zoeken, maar voor mij voelden mijn dagen zonder auto aan als rustiger, vrijer. Omdat ik niet mijn best deed om allerlei dingen te combineren, omdat ik niet in de file stond en omdat ik actiever was. En rust in mijn hoofd, daar draait het al van in het begin om.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten