woensdag 2 september 2015

Oogst



De eerste schooldag hebben we alweer achter de rug, de dagen worden korter en de vogels maken zich klaar voor een lange vlucht. September is gearriveerd en laat een hete maand augustus achter zich. Het was niet moeilijk om de uitdaging van deze zomermaand tot een goed einde te brengen - de oogst uit onze kleine moestuin was gul. Het werd wel een korte maand, want we trokken erop uit en aten een week lang enkel tapas. Maar de overige dagen was er verse dagelijkse kost.

Ik heb dit jaar twee moestuinen: eentje met bonen, courgettes, spinazie, komkommer en pompoen (een braakliggend stuk grond van de overbuur) en een kleintje in onze eigen tuin met sla, rucola, kruiden, witte en rode kool en broccoli.


Oh ja, en tomaten. De tomaten hebben zelf een plekje gezocht in onze moestuin, ze zijn er niet door ons gezaaid of gepland. We hebben in de winter een stuk gazon bedekt met karton en daarop compost gelegd. Zo verstikte het gras en hoefde ik in het voorjaar niet te spitten. In die compost moeten nog heel wat tomatenzaadjes achtergebleven zijn en die zijn deze zomer spontaan beginnen kiemen. Met wilde tomaten tot gevolg. Een aangename verrassing want ik had vorig jaar al eens een poging gedaan om tomaten in potten te laten groeien. Omdat ik gelezen had dat tomaten zo gevoelig zijn heb ik ze toen met zachtheid behandeld. De potten onder een afdakje gesleept telkens het zou gaan regenen, dagelijks voorzichtig gegoten, netjes gediefd en hen steevast in de zon gezet. Het leverde een oogst op van een tiental tomaatjes. En zie nu, er geen vinger naar uitgestoken en de oogst is overweldigend. Ideaal!

Mede dankzij deze onverwachte gasten hebben we de voorbije maand gevarieerd kunnen eten. Soms traditioneel: boontjes met worst, gevulde courgette,... soms experimenteel: puree van sla en basilicum. Af en toe kregen we wat extra groenten van de overbuur en van mijn vader. Zelf deelden we courgettes uit aan wie ze maar wilde.

Het bracht me allemaal terug naar mijn jeugd, naar de dagen dat ik met plezier mijn buikje rond at bij oma en va. Va had een enorme moestuin, waar we al eens gingen helpen met aardappels rapen, maar waarvan we vooral aan tafel genoten. De wortelpuree van oma was legendarisch, net als de rode kool en de appelmoes. Ik slaag er voorlopig enkel in om de smaken van toen te benaderen en besef nu pas hoeveel tijd ze er in staken. Va in zijn moestuin en oma in haar keuken. Een geromantiseerd beeld wellicht, maar ik herinner me hen graag op deze manier.

Terug naar mijn moestuin! Waar ik het meest van heb gesmuld op mijn bord, zijn de geroosterde groenten van Jonge Sla. Meestal gebruik ik er courgettes voor (die hebben we in overvloed), wortels, ajuin en tomaat. En als de schaal uit de oven komt verkruimel ik er graag feta over. De zomer in je mond!



Tijdens de mooie zomer las ik hét boek van 2015, althans voor mij. Tine Hens gaf me met "Het klein verzet" een serieuze duw in de rug. Ze trok door Europa op zoek naar kleine initiatieven die het verschil proberen te maken. Een boek vol voorbeelden dat het tijd is voor iets anders! Binnenkort meer hierover...


Geen opmerkingen:

Een reactie posten