donderdag 1 oktober 2015

Het klein verzet


Soms heb ik een mindere dag en heb ik even geen zin om mijn uitdagingen tot een goed einde te brengen. Wat maakt het ook uit, in mijn eentje is het onmogelijk om de wereld te redden. De mensen begrijpen soms niet waar je mee bezig bent en vinden je een groene dromer, een geitenwollen sok die niet in het échte leven staat. Tegen deze gemoedsgesteldheid bestaat sinds kort een medicijn: "Het klein verzet", een boek van Tine Hens.

"Het klein verzet" gaat over mensen die op hun manier iets proberen te veranderen. Het gaat over andere "Tijd voor iets anders"-mensen, die de handen uit de mouwen steken en ook effectief iets gaan doén. Sommigen ontwikkelen een parallel economisch systeem, anderen beginnen een coöperatief winkeltje waar iedereen welkom is, en nog anderen verzamelen nog meer mensen om samen electriciteit aan te kopen. Tine Hens reisde door heel Europa op zoek naar deze verhalen en bundelde hen op een tedere, respectvolle manier. Ze beschrijft de personages en hun situaties zorgvuldig, en neemt je mee in elk verhaal. Zoals dat van Dora en Giorgios uit Thessaloniki, die op een verlaten militair domein een moestuin starten. Een "samentuin" waar iedereen die eraan meewerkt, mag oogsten. Hun plan ontstaat tijdens de financiële crisis, wanneer de lonen in mekaar stuiken. Voorlopig is er geen geld voor een gezin, en dus stoppen ze hun energie in iets anders. Dora verwoordt het zo: "De enige manier om mentaal een crisis te overleven waarvoor je zelf geen verantwoordelijkheid draagt, is een eigen project opstarten. Niet om er geld mee te verdienen, wel om te tonen dat het anders kan."

Niet elk project loopt van een leien dakje, ook dat van Dora en Giorgios niet, maar dat geeft niet. De groep mensen die proberen om op een andere manier iets te bereiken groeit. Tine Hens beschrijft ook de mislukkingen, plaatst kanttekeningen waar nodig en blijft kritisch. Zweverig wordt dit boek nooit. Daarvoor is het theoretisch veel te sterk. Waar nodig wordt er dieper ingegaan op politiek, geschiedenis of economie. De auteur vertelt over haar grootouders die polderboeren waren en hele dorpen in de streek zagen verdwijnen, maar ook over de econoom Keynes die het kapitalisme als een overgangsfase zag naar gelukzaligheid. Volgens Keynes zouden we dat stadium in 2030 moeten bereiken. We hebben dus nog 15 jaar om naar de Keynesiaanse gelukzalige wereld te evolueren waar de werkdag slechts drie uur duurt, en waar er daardoor voldoende tijd is voor kunst, genot en vrijheid.

"Het klein verzet" doet je nadenken over een andere wereld, en geeft voorbeelden van hoe het anders kan. Het is een positief boek, dat je zin doet krijgen om samen met anderen plannen te maken én die ook uit te voeren. Een boek om in huis te halen, al is het maar om binnenkort aan de feesttafel uit te kunnen pakken over de vete tussen Nicola Tesla en Thomas Edison (voor de nieuwsgierigen, het verhaal staat op pagina 140 van het boek).



Geen opmerkingen:

Een reactie posten