zondag 24 april 2016

Fair Fashion Challenges



Ik maak me al een tijdje zorgen over de kledij die ik koop voor mezelf en voor de kinderen. Vorig jaar deed ik al eens een uitdaging rond kleding, of eerder rond geen kleding, want ik kocht een maand lang (bijna) geen nieuwe kleren. Hoe me dat verging, kan je hier nog een keertje lezen.

Dit jaar was ik niet van plan om nieuwe uitdagingen aan te gaan, ik had er even genoeg van. Maar toen kwam ik een oproep tegen voor de Fair Fashion Challenges. Vijf uitdagingen waardoor je mee werk maakt van eerlijke kleding. Je hoeft ze niet allemaal tot een goed eind te brengen, en kan zelf kiezen welke uitdaging je precies wil aan gaan. Ik vinkte Challenge 1, 2 en 4 aan, omdat ik het gevoel heb dat ik hiermee het meeste verschil in mijn eigen leven kan maken. Ik ben overigens niet zo'n activist en focus me liever op wat ik kan doen dan wat iemand anders zou moeten doen.

Al bracht ik wel meteen Uitdaging 4 tot een goed einde: ik tekende de petitie van de Schone Kleren Campagne. Zij roepen de regering op om de kledingindustrie tot meer transparantie te dwingen over hun leveranciers en over de omstandigheden waarin de kleren gemaakt worden.

De komende weken ga ik me toeleggen op Uitdaging 1: "Kijk in je kleerkast". Het idee is simpel: tel het aantal kleren dat je hebt, vraag je af waar ze vandaan komen (waar heb je ze gekocht, welk label staat erin, van welk materiaal is het gemaakt,...) en bedenk of het een eerlijk kledingstuk is.
Simpel maar het zal me wel wat tijd kosten om hierop te kunnen antwoorden. Bovendien wil ik niet alleen in mijn kleerkast kijken, maar ook in die van de kinderen. Ik vind het namelijk niet zo moeilijk om voor mezelf streng te zijn, maar voor onze kroost ligt dat toch wat anders. Waarom groeien ze zo snel uit hun kleren? Waarom zien meisjeskleren er altijd zo schattig uit? Waarom vallen ze zo vaak gaten in hun broek (ook het meisje!)? Waarom doen we dit ook alweer???

Omdat er drie jaar geleden meer dan 1000 mensen om het leven kwamen in een kledingfabriek in Bangladesh. Sindsdien is er bijzonder weinig veranderd, nog steeds wordt onze kledij in het Westen gemaakt door kinderen uit het Oosten, nog steeds worden er mensen uitgebuit omdat wij goedkope t-shirts zouden kunnen dragen en nog steeds is er een massa kledij-afval omdat we nu eenmaal van Fast Fashion houden. Awel, ik doe daar niet meer aan mee! Vanaf nu denk ik wat beter na bij het shoppen, en ik neem deze Challenges mee als leidraad op zoek naar een schonere kleren-wereld. Doe jij ook mee?




Geen opmerkingen:

Een reactie posten