zaterdag 25 februari 2017

De vrees voor Dagen Zonder Vlees



 Ik kreeg de voorbije dagen heel wat reacties op mijn oproep om deel te nemen aan Dagen Zonder Vlees. Heel wat mensen twijfelen blijkbaar om de sprong te wagen. Ze doen dat om verschillende redenen. Ik deel ze in in drie categorieën:

1. De perfectionisten
De perfectionisten zijn bang om te falen. Ze denken dat ze het niet gaan aankunnen, 40 dagen zonder vlees of vis. Maar dat hoeft ook niet! Leg vooraf je eigen doel vast, de opties zijn legio: Van 1 keer in de week vegetarisch, over vleesloos tijdens de week en carnivoor in het weekend, tot cold turkey. Wij kiezen er in ons gezin al een paar jaar voor om om de andere dag vegetarisch te eten tijdens Dagen Zonder Vlees. Dat gaan we ook nu opnieuw proberen, al leg ik de lat voor mezelf nog ietsje hoger.


2. De traditionalisten
De traditionalisten zijn bang voor verandering. Ze houden graag vast aan hun weekmenu's die lang op voorhand opgesteld worden. Ze wijken liever niet af van woensdag spaghetti en vrijdag frietjes. Maar ook voor hen zijn er oplossingen! Ga voor één dagje in de week vegetarisch en zoek vooraf recepten uit die makkelijk haalbaar zijn: groene puree met een gepocheerd ei, risotto met bospaddestoelen of pasta pesto. Op de site van EVA vind je heel wat inspiratie. Ook voor broodbeleg zijn er tal van alternatieven: lentesla, tomaat-mozzarella en brie met honing. Maar lekker schaamteloos choco en confituur smeren mag uiteraard ook! En als je dan toch voor vlees kiest, kies dan goed vlees. Vlees van bij ons, gekocht bij de beenhouwer op de hoek. 



3. De fatalisten
De fatalisten twijfelen aan het nut van deze actie. "Denken jullie nu echt dat jullie de wereld zo gaan veranderen?", vragen ze schamper. Awel ja, eigenlijk denken wij dat wel. Als één iemand minder vlees gaat eten, maakt dat amper verschil, maar ondertussen zijn er net geen 100.000 mensen ingeschreven! En dàt, lieve fatalisten, is wel een signaal. Ik hou in dit geval ook van het spreekwoord "baat het niet, dan schaadt het niet", want doe nu niet alsof dat zoveel moeite kost, eens een dagje zonder vlees...

Ben je toch nog niet helemaal overtuigd? Lees dan hier waarom Rutger Bregman (je weet wel, de man die het begrip 'basisinkomen' opnieuw van onder het stof haalde) vorig jaar vegetariër werd.

Je kan je nog altijd inschrijven voor Dagen Zonder Vlees. Word gerust lid van mijn groepje, samen is gezelliger dan alleen!



2 opmerkingen:

  1. Ik hoor een beetje bij groep 1, én groep 3 (want de wereld die is toch al naar de knoppen). Gefaald ben ik alleszins keihard, want ik denk dat ik zelfs niet aan 50% veggie ben geraakt - ik moet de eindstand nog uitrekenen :-) Intussen ga ik keihard verder met duurzaam vlees kopen (zo eet ik geen ander vlees meer dan dat van deeleenkoe, tenzij het niet anders kan), en regelmatig vegetarische gerechtjes inplannen. Ik denk dat het al een hele stap vooruit zou zijn als iedereen bewuster met zijn eten zou omspringen..

    BeantwoordenVerwijderen