maandag 18 september 2017

Een vrijgezellig dagje













Halverwege de maand augustus werd ik tijdens één van mijn looptochtjes overvallen door mijn vriendinnen. Ik viel volledig uit de lucht want had me helemaal niet verwacht aan een vrijgezellenfeestje. Wij zijn namelijk al in januari getrouwd voor de wet, zodat mijn mama er nog kon bij zijn. En ja, we planden dan wel een groots feest op het einde van de zomer, maar hier hadden ze me toch volledig verrast. Straf, want normaal gezien heb ik alles nogal snel door. Dacht ik toch...

Al snel kwamen de verhalen: hoe ze al maaaaanden aan het mailen waren, dat er geheime vergaderingen waren geweest, en dat ze allemaal bang waren dat ze wat zouden verklappen.

Ik kreeg al snel een eerste glas in de hand geduwd en kreeg van Mijnheer Tijdvoorietsanders die "toevallig" voorbijreed, een setje kledij aangereikt. Zo hoefde ik gelukkig niet in mijn loopkleren mee te feesten. Terwijl ik mocht genieten van een uitgebreide picknick die zo overvloedig was dat we er nog drie dagen met ons gezinnetje van hebben kunnen eten - dat alleen al was een schitterend cadeau! - begon ik toch een beetje te panikeren. Ze zouden me toch niet in zo'n roze trouwkleed met een kroontje op over de Oude Markt laten lopen? Ik ademde diep in en uit en wist dat ik me aan niets van dit alles zou moeten verwachten, ze kenden me toch goed genoeg?

En dat bleek want na de picknick met bubbels en buldergelach, trokken we te voet richting een voor mij onbekende bestemming. Iemand versprak zich toen ze het over De Plek had, maar ik twijfelde of het codetaal was of toch die zelfoogstboerderij in Werchter. Het bleek het laatste, en wat een goed idee was dat zeg, om het feestje daar verder te laten doorgaan!

Gastvrouw Liesbeth had verschillende recepten uitgezocht en gastheer Stefan gidste ons door de enorme moestuin. We mochten proeven, kiezen en nog meer proeven en plukten en taterden wat af. Nadien gingen we samen koken, en het was hartverwarmend om te zien dat er tussen mijn vriendinnen ook onderling goede banden gesmeed werden. Ik bekeek hen stilzwijgend vanop een afstandje (de observator, mijn favoriete rol in het gezelschap) en vond het zalig dat ze mij niet eens nodig hadden om zich te amuseren, ook al kenden ze elkaar nog maar een paar uur.

Toen was het tijd om aan tafel te gaan in de gezellige yurt. We genoten van al dat lekkers waar we ook zelf een beetje aan hadden meegewerkt. Er kwam geen vlees of vis aan tafel, maar dat werd niet gemist. De smaken uit de heerlijke moestuin spraken voor zich...

Heerlijk gegeten, heerlijk gedronken en heerlijk gelachen! Dit was voor mij een perfecte dag, omringd door mensen die me graag zien (en die ik graag zie), omringd door een omgeving waarin ik me thuis voel. Dankjewel, meisjes!

De Plek organiseert af en toe etentjes in de yurt. Ben je zelf nieuwsgierig geworden? Neem dan eens een kijkje op hun Facebook-pagina! De volgende De Plek Kookt waar nog plaatsen vrij voor zijn, is er op 3 november. Smakelijk!

3 opmerkingen:

  1. Echt hé, ik was er superblij mee, maar dat kon je al merken aan het enthousiasme in deze blogpost :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw, die vrijgezellen zou me ook op het lijf geschreven zijn :-)

    BeantwoordenVerwijderen